Ποίηση – Δεν ξέρω αν μπορείς να μ΄ αποκαλείς ποιητή –
Ποίημα Δεν ξέρω αν μπορείς να μ΄ αποκαλείς ποιητή, γιατί εγώ δε γνωρίζω από ιστορία, δεν ξεχωρίζω σχολές και ρεύματα, δεν θυμάμαι πια τις αφίξεις των πλοίων, τις αναχωρήσεις των…
Μοντέρνα ποίηση – Ντρέπομαι. . . –
Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Ντρέπομαι... Ψιθυρίζω αηδιασμένη πως ντρέπομαι για λογαριασμό του Κάποιες στιγμές ο απάνθρωπος ξεχωρίζει για το θράσσος του, γι΄αυτό το απύθμενο πηγάδι που συνεχίζει με πείσμα να…
~Ζώντας τις στιγμές~
Ποίημα Μέσα στη ψυχή μου, ένα αερικό ζει και τις στιγμές μου αναπτερώνει. Πότε γίνεται διάφανη αχλή στο πρώτο χάδι της αυγής, πότε πέπλο ροδαλό στο μενεξεδένιο δείλι. Πότε στα…
Ποίηση – ΝΑ ΗΜΟΥΝ –
Ποίημα Η άνοιξη στα μάτια σου κι εγώ να ήμουν ένα σώμα όλο πόθους ανάμεσα στα αναλλοίωτα αρώματα της ψυχής σου, να ήμουν ένα φως ανίκητο μες το καστανό χρώμα…
Ποίηση – ΣΟΛ ΛΑ ΡΕ –
Ποίημα Σολ λα ρε Οι νότες, σχέδια καλλιγραφίας, στο μικρό σου πεντάγραμμο... Σολ λα ρε Οι χορδές των μαλλιών σου, βιολί, που γραντζουνίζει τα σύννεφα... Μια φθαρμένη ροζ κορδέλα, πετάχτηκε…
Ποίηση – Οι ρυτίδες μιας χλωμής μέρας –
Ποίημα Οι ρυτίδες μια χλωμής ημέρας χαρακώνουν τις μισοτελειωμένες σκέψεις συνθλίβοντάς τες ανάμεσα σε νεκρωμένα καρδιοχτύπια και ένα πετρωμένο παρόν. Το κουτί της Πανδώρας άδειο περιμένει να γεμίσει με παραμορφωμένες…
Ποίηση – Ναι ! Μπορώ ! –
Ποίημα Ο ήλιος ταλαντευόταν πίσω απ' τη χαράδρα Έβλεπα τις πλεξούδες του άναρχα χυμένες στις πλάτες του Στους αχυρώνες οι κάδοι κουδούνιζαν Ένα λοξότμητο τριφύλλι ερωτευόταν μια κατακίτρινη αγριάδα Η…
Διηγηματική ιστορία – Ο αυτισμός –
Διηγηματική ιστορία Η Ιωάννα και ο Δημήτρης συναντήθηκαν για πρώτη φορά την πρώτη ημέρα, της πρώτης τάξης του Λυκείου. Έτυχε τα θρανία τους να είναι δίπλα - δίπλα. Η Ιωάννα…
Σκέψεις – Δεν έχω άλλο χρόνο –
Σκέψεις Δεν έχω πια ενέργεια για ασήμαντες ανθρώπινες σχέσεις, αναγκαστικές φιλίες ή άχρηστες συζητήσεις... Παντός είδους σχέσεις πάνε κι έρχονται στην ζωή μας. Άλλες μας σηματοδοτούν με την παρουσία τους…
Ποίηση – ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΗΜΟΥΝ –
Ποίημα Εγώ ποτέ δεν ήμουν παιδί ήμουν μια μεγάλη γκρίζα πέτρα στα κάστρα της άνω πόλης που την έκαιγε ο ήλιος και την πάγωνε ο βαρδάρης. Ήμουν μια φέτα ψωμί…
- Go to the previous page
- 1
- …
- 32
- 33
- 34
- 35
- 36
- 37
- 38
- …
- 114
- Go to the next page
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα