~Ανοιξιάτικη προετοιμασία~
Μια προετοιμασία Ανοιξιάτικη ρέει μαγικά, στης Νύχτας τη σιωπή εκείνη ψιθυρίζει. Με λέξεις τρυφερές, γεμάτες μυστικά, στα μικρά τριαντάφυλλα μιλάει. Εκείνο το φυλλαράκι που τρυφερά περιμένει να αναπτυχθεί, τον γλυκό…
Πεζό-ποίημα – Είναι κάτι άνθρωποι. . . –
Πεζο-ποίημα Είναι κάποιοι άνθρωποι που περνούν από δίπλα σου αφήνουν ένα χαμόγελο στις πλάτες σου και συνεχίζουν δίχως να σε τρομάξουν με τον κρότο τους. Είναι εκείνοι που ως συνήθως…
Μοντέρνα ποίηση – Ένα Φιλί στο Χθες . . . –
Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Θα πάμε μια βόλτα στα λημέρια τα παλιά... Στα σοκάκια που ερήμωσαν ξαφνικά που απόμειναν παγωμένα, σχεδόν νεκρά, δίχως καντήλια-δίχως προσευχή-δίχως αγκαλιά. Μη φοβάσαι, φρόντισα να΄χουμε…
Διήγημα – Παιχνίδια στο πάρκο –
Διήγημα Ο άντρας καθόταν στο παγκάκι και διάβαζε την εφημερίδα. Ήταν απόγευμα, ο ήλιος έγερνε γλυκά. Γκρι κοστούμι, λευκό πουκάμισο, γραβάτα χαλαρωμένη. Στον δεξιό παράμεσο ένα χρυσό δαχτυλίδι. Το μπατζάκι…
Διηγηματική ιστορία – Η βαλίτσα της μαμάς –
Διηγηματική ιστορία Η γριά μάνα στάθηκε μπροστά στον καθρέφτη. Τα χέρια της έτρεμαν καθώς κρατούσε τη μικρή της βαλίτσα. Ένα μήνα εδώ, ένα μήνα εκεί. Νωρίς χήρα, μια ζωή δοσμένη…
Ποίηση – Mea coulpa –
Ποίημα Mea coulpa (*) ψιθύρισε αυτός ζωσμένος από περίσσια και ακούσια έπαρση ενώ τα πλήθη ξέσπασαν σε ζητωκραυγές μη γνωρίζοντας την σημασία των λέξεων πιστεύοντας πως κάτι σπουδαίο εξαγγέλλει. Σήκωσε…
Αφήγημα – Παγωνιά –
Αφήγημα Κρύα η βραδιά κι απόψε.... Κι όσο η νύχτα προχωρά, παγώνοντας τα μέλη μου, ακόμα και η ψυχή πάγωσε κι αυτή, μόνο η σκέψη αντιστέκεται και ρέει σαν καυτή…
Ερωτικό Instantane – Ο χαρταετός –
Ερωτικό Instantane Ο Άρης είναι 16 χρονών και ζει σε μια γειτονιά γεμάτη παιδικές φωνές και ζωηρά χρώματα. Ωστόσο, η δική του ζωή είναι σιωπηλή, από τότε που γεννήθηκε. Είναι…
Ποίηση – ΑΝΙΣΟΤΙΜΕΣ ΑΞΙΕΣ –
Ποίημα Ήρθες... κι έφερες έρωτα. Έφερες χαρά. Έφερες φως. Ομορφιά στην καρδιά. Λάμψη στην ψυχή. Και κάπως έτσι, κατάλαβα την αξία που έχουν και πως δημιουργούνται τα διαμάντια! Έφυγες... κι…
Ποίηση – Παραχαραγμένοι Ορίζοντες –
Ποίημα Παντού τα αποτυπώματά σου και η μοναξιά που κραυγάζει θέλοντας να κάνει γνωστό το στίγμα της καθώς ο αέρας μπαίνει από το σπασμένο τζάμι η σιωπή κυλάει στις φλέβες…
- Go to the previous page
- 1
- …
- 37
- 38
- 39
- 40
- 41
- 42
- 43
- …
- 113
- Go to the next page
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα