Μοντέρνα ποίηση – Γεννώ Λέξεις Σκοτεινές . . . –
Μοντέρνα ποίηση * Πεζο-ποίημα Στιγμές στιγμές γεννώ λέξεις σκοτεινές Μετά τον πόλεμο μιας ανήθικης σιωπής που με ήθελε υπάκουη κόρη - αδελφή - σύζυγο - μάνα, αποφάσισα ν΄ αποτινάξω τη…
Μοντέρνα ποίηση – Η αλήθεια μου –
Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Πως να εξομολογηθείς την αλήθεια σου σ΄αυτό το πλήθος που με κάθε κραυγή - φωνή δηλώνει πως απεργεί απ΄όλα τα σημαντικά δικαιώματα, που ουσιαστικά εδώ και…
Ποίηση – Σε πλάγιο ήχο –
Ποίημα Σε πλάγιο ήχο Πάλι Πάσχα. Πάλι αγκαλιά το κρύο μάρμαρο του γυναικωνίτη. Πάλι το ίδιο παλιό εγκόλπιο στο χέρι. Το θυμιατό με τύλιξε και μ’ ανάστησε. Οι ψαλμοί σε…
Μοντέρνα ποίηση – Η θεραπεία . . . –
Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Μια ανικανοποίητη βουλιμία για το ψέμα και την υποκρισία, που αρρωσταίνει την καρδιά... Παχυσαρκία συνείδησης και ηθικής Ένοχοι τρελοί που καταπίνουν αμάσητες κάθε λογής δηλώσεις και…
Μοντέρνα ποίηση – Δύο πέτρινοι άνθρωποι –
Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Δυο πέτρινοι άνθρωποι... ακινητοποιημένοι, με το βλέμμα του φόβου αποτυπωμένο με τον πιο ανατριχιαστικό τρόπο, ως προειδοποίηση για όλα αυτά που έρχονται... Πώς να ειδοποιήσεις αφελείς…
Ποίηση – Θα πεθάνω ένα του Απρίλη απόγευμα. . . –
Ποίημα Θα πεθάνω, ένα, μόνο για μένα, θλιβερό, απόγευμα του Απρίλη... Η λύπη, πιότερο αξιόλογη, θαρρώ πως είναι, ως πρόωρης κύησης απόβλητο, ανθοφορούσας φύσης, μήτρα... Μιας και η γραφή, συνήθεια…
Ποίηση – Τα παιδιά του κόσμου –
Ποίημα Τα παιδιά του κόσμου λένε λόγια αγνά, ανόθευτα σαν το κρυστάλλινο νερό κάποιας κρυμμένης μαγικής πηγής. Απ' του βουνού τα αγριολούλουδα γεννιούνται σκέψεις που κανείς δεν πρόλαβε με περιττά…
Μοντέρνα ποίηση – Παρών –
Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Οι σκέψεις βαθαίνουν. . . Το γεωτρύπανο της αυτογνωσίας κάθε μέρα βυθίζεται όλο και περισσότερο. Απεγνωσμένα προσπαθεί ν΄ανακαλύψει τον πολύτιμο άνθρακα της ψυχής μου, που συνεχώς…
Ποίηση – Οι ρυτίδες μιας χλωμής μέρας –
Ποίημα Οι ρυτίδες μια χλωμής ημέρας χαρακώνουν τις μισοτελειωμένες σκέψεις συνθλίβοντάς τες ανάμεσα σε νεκρωμένα καρδιοχτύπια και ένα πετρωμένο παρόν. Το κουτί της Πανδώρας άδειο περιμένει να γεμίσει με παραμορφωμένες…
Ποίηση – Ναι ! Μπορώ ! –
Ποίημα Ο ήλιος ταλαντευόταν πίσω απ' τη χαράδρα Έβλεπα τις πλεξούδες του άναρχα χυμένες στις πλάτες του Στους αχυρώνες οι κάδοι κουδούνιζαν Ένα λοξότμητο τριφύλλι ερωτευόταν μια κατακίτρινη αγριάδα Η…
- Go to the previous page
- 1
- …
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- …
- 47
- Go to the next page
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα