Σκέψεις – ΨΥΧΕΣ ΦΩΤΕΙΝΕΣ –
Σκέψεις Υπάρχουν άνθρωποι που έρχονται στη ζωή μας αθόρυβα, σαν το πρώτο φως της αυγής που δε ζητά να το προσέξεις. Δε δίνουν μεγάλες υποσχέσεις, δεν υψώνουν τη φωνή τους·…
Ποίηση – ΧΑΜΕΝΟΣ ΚΡΙΝΟΣ –
Ποίημα Με μαύρα σύννεφα ο ουρανός πυκνώνει και οι ψυχές που διψασμένες μένουν, εκλιπαρούν νερό που θ’ ανυψώνει, ανάσες τους που αργοπεθαίνουν. Μα χάρη δε τους κάνει ούτε εκείνος, που…
Σκέψεις με Ποιητική διάθεση – Η Άνοιξη Μέσα Μας –
Σκέψεις με Ποιητική διάθεση Αυτές τις μέρες ζούμε ανοιξιάτικα καμώματα του καιρού, της εποχής, της πολιτικής μας ζωής… Μια κρύο, μια ζέστη… Στο τέλος της Άνοιξης και η φύση μας…
Αφήγημα – Μπαμπά, Ξύπνα… θα με σηκώσεις ξανά; _
Αφήγημα Ο μπαμπάς μου ήταν δυνατός. Είχε μεγάλα χέρια και με σήκωνε ψηλά, πιο πάνω και από το κεφάλι του. Εγώ σήκωνα τα χεράκια μου και φώναζα «πετάω, μπαμπά, πετάω!».…
Ποίηση – Μ έ θ ε ξ ι ς –
Ποίημα Σε ποθώ και σε λαχταρώ σαν να΄μαστε από πάντα ερωτευμένοι, εσύ και εγώ. Και σε καρτερώ και σε θέλω και τολμώ, ανάμεσα στους δειλούς, να χάνω τον κόσμο να…
Μοντέρνα ποίηση – Η ΑΓΑΠΗ –
Μοντέρνα ποίηση Πέλαγα η αγάπη αρμενίζει εκεί που της ζωής οι ναυαγοί αφέθηκαν αβοήθητοι και στοργικά το χέρι τους αγγίζει με την ελπίδα ότι θα νιώσουν δύναμη μέσα στη σύγχυση.…
Σκέψεις – Το ‘Βάρος’ των Λέξεων –
Σκέψεις Υπάρχουν λέξεις που λέγονται εύκολα, σχεδόν μηχανικά και άλλες που κουβαλούν μέσα τους βάρος. Το «νοιάζομαι» ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Δεν είναι απλώς μια λέξη είναι μια υπόσχεση σιωπηλή,…
Σκέψεις – Η Σιωπή της Αγάπης του Ανδρέα Παναγιωτάκη –
Σκέψεις Η μεγαλύτερη θλίψη που μπορεί να υποφέρει ένα άτομο δεν είναι η πείνα, η φτώχεια ή ακόμη και ο θάνατος. Είναι κάτι πιο αθόρυβο, πιο ύπουλο, πιο βαθύ. Είναι…
Μοντέρνα ποίηση – Όσο Αντέξω. . . –
Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Όσο Αντέξω. . . Σφιχτά… Κρατιέμαι σφιχτά από έναν σακατεμένο κορμό -τον πιο ψηλό- που θνητοί και θεοί ζήλεψαν τρελά. Άτυχα, κουρασμένα δάχτυλα, ετοιμάζεστε για ανήθικη…
Τριλογία ποίησης * Εριφύλη Πουλάκη *
Ποίηση σε τρεις γλώσσες Το φως σου ποτέ δεν ήταν για μένα, μα το κρατούσα σαν άστρο κλεμμένο απ’ το χθες, σαν μια ιδέα που αρνείται το «ένα» και γίνεται…
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα