Ποίηση – Κάθε που νυχτώνει –

Ποίημα Κάθε που νυχτώνει και όλα γύρω τραβούν δρόμους μοναχικούς σκορπάω την αλφαβήτα πάνω σε άδειες σελίδες Τακτοποιώ τα γράμματα το ένα δίπλα στο άλλο σχηματίζοντας λέξεις διαφορετικών νοημάτων όπως…

Continue ReadingΠοίηση – Κάθε που νυχτώνει –

Πεζοποίημα – ‘ Όλα καλά και ανθηρά ‘

Μοντέρνα ποίηση * Πεζοποίημα Παλεύουμε να ξαναβρούμε τα βήματα που οδηγούν στη λογική, είναι σοκαριστικό να ξεκινάς ενώ μέσα σου νιώθεις ήδη χαμένος. Καμιά πατρίδα Καμιά θρησκεία Καμιά ελπίδα Βήματα…

Continue ReadingΠεζοποίημα – ‘ Όλα καλά και ανθηρά ‘

Αφήγημα – Το ‘τίποτα’ της Κάθυ –

Αφήγημα Η γυναίκα, μάτια μου, πρέπει να είναι όμορφη. Αλλιώς, τί αξία έχει; Ο άντρας, μην κοιτάς... ο άντρας είναι από εαυτού του ατόφιο πράμα. Φτάνει να είναι έξυπνος!" Αυτά…

Continue ReadingΑφήγημα – Το ‘τίποτα’ της Κάθυ –

Ποίηση – Αλλήλους και Αδελφούς . . . . –

Ποίημα Λένε αλήθεια οι γραμμές μας στην παλάμη, είπες κοιτώντας τα πουλιά στην κουπαστή. Κι εγώ αμούστακο παιδί μ΄ένα καλάμι, να πιάνω ψάρια στη μαϊμού του θερμαστή. Λιμάνια αστέγων με…

Continue ReadingΠοίηση – Αλλήλους και Αδελφούς . . . . –

Ποίηση – ΠΑΛΙΡΡΟΙΑ & ΑΜΠΩΤΙΣ

Ποίημα Λατρεμένη η επαφή με το σώμα σου! Χαρτογραφεί η παλάμη μου τα ευαίσθητα σημεία σου, σαν άγνωστο νησί σ' ανακαλύπτει, κοκκινίζει η αφή σε κάθε άγγιγμα της. Σε νιώθω…

Continue ReadingΠοίηση – ΠΑΛΙΡΡΟΙΑ & ΑΜΠΩΤΙΣ

Αφήγημα – ΕΚΕΙΝΟΙ ΗΡΘΑΝ. . . ΕΓΩ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΗΓΑ !!! –

Αφήγημα Μέσα στην βαθιά νύχτα τις ώρες του κρύου χειμώνα ή κατά την διάρκεια του θέρους εν μέσω μίας ζεστής βραδιάς, με μόνη συντροφιά τους γρύλους από το απέναντι πάρκο,…

Continue ReadingΑφήγημα – ΕΚΕΙΝΟΙ ΗΡΘΑΝ. . . ΕΓΩ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΗΓΑ !!! –

Ερωτικό Instantane – Γιατί μωρέ Πέτρο; –

Ερωτικό Instantane Η Δήμητρα και ο Πέτρος συναντήθηκαν για πρώτη φορά στην πρώτη τάξη του ιδιωτικού γυμνασίου εκεί γύρω στις αρχές της δεκαετίας του 60. Και οι δύο ήταν καλοί…

Continue ReadingΕρωτικό Instantane – Γιατί μωρέ Πέτρο; –

Ποίηση – Ο Χρόνος και ο Καθρέπτης –

Ποίημα Ο χρόνος κυλά σαν το ποτάμι, πίσω ποτέ του δεν γυρνά, βάζει το προσωπείο του, κι όπως θέλει κυβερνά. Σαν το γάργαρο νερό, βιαστικά διαβαίνει, και η ζωή μας…

Continue ReadingΠοίηση – Ο Χρόνος και ο Καθρέπτης –

Αφήγημα – Σ΄αυτήν εδώ την πόλη είμαστε δανεικοί . . . .-

Αφήγημα Ψίθυροι που γέμισαν την αίθουσα αναμονής εκνευρισμό... Πρόσωπα που είχαν παραδοθεί χωρίς να το θέλουν σε μια βασανιστική αγωνία και σε μια γωνιά να με κοιτάζεις διακριτικά εσύ... Άλλη…

Continue ReadingΑφήγημα – Σ΄αυτήν εδώ την πόλη είμαστε δανεικοί . . . .-

Μοντέρνα Ποίηση – ‘ Σαν κοπάσει η καταιγίδα…. ‘ –

Μοντέρνα Ποίηση Έγειρες ζαλισμένος από το κόκκινο κρασί και την υποψία πως η νύχτα θα συνεχιστεί... Έγειρες και ψιθύρισες... ‘Σαν κοπάσει η καταιγίδα, τότε θα μάθουν....’ Ναι, θα μάθουν, την…

Continue ReadingΜοντέρνα Ποίηση – ‘ Σαν κοπάσει η καταιγίδα…. ‘ –