Ποίηση – Θα πεθάνω ένα του Απρίλη απόγευμα. . . –

Ποίημα Θα πεθάνω, ένα, μόνο για μένα, θλιβερό, απόγευμα του Απρίλη... Η λύπη, πιότερο αξιόλογη, θαρρώ πως είναι, ως πρόωρης κύησης απόβλητο, ανθοφορούσας φύσης, μήτρα... Μιας και η γραφή, συνήθεια…

Continue ReadingΠοίηση – Θα πεθάνω ένα του Απρίλη απόγευμα. . . –

Ποίηση – Τα παιδιά του κόσμου –

Ποίημα Τα παιδιά του κόσμου λένε λόγια αγνά, ανόθευτα σαν το κρυστάλλινο νερό κάποιας κρυμμένης μαγικής πηγής. Απ' του βουνού τα αγριολούλουδα γεννιούνται σκέψεις που κανείς δεν πρόλαβε με περιττά…

Continue ReadingΠοίηση – Τα παιδιά του κόσμου –

Ποίηση – Σβηέται η ζωή –

Ποίημα Ασίγαστη, αλόγιστη φωτιά καίει στα στήθη για να προλάβω της ζωής το βιαστικό το βήμα Κοιτώ στα πίσω του καιρού, σκέψεις ορδές και στίφη για όλα όσα χάθηκαν φωνάζουν…

Continue ReadingΠοίηση – Σβηέται η ζωή –

Ποίηση – Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ –

Ποίημα Λευκός καπνός σε βουνί ασημένιο Η ώρα του Θεού κατεβαίνει τρέχοντας Αναρριχώμαι σε συκιά κατάξερη Να τον εισπνεύσω ποθώ Κι ας γκρεμιστώ στο τέλος Τα χελιδόνια άργησαν φέτος Θωρώ…

Continue ReadingΠοίηση – Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ –

Ποίηση – ΞΕΣΠΑΣΜΑΤΑ –

Ποίημα Ζωντανοί μουσικοί ήχοι βγαλμένοι από τα κατάβαθα της απελπισίας συνοδεύουν τους χτύπους από τα πόδια, που η απόγνωση δεν τα έχει λυγίσει. Δυο συσπάσεις στο πρόσωπο του λυράρη είναι…

Continue ReadingΠοίηση – ΞΕΣΠΑΣΜΑΤΑ –

Ποίηση – Δεν ξέρω αν μπορείς να μ΄ αποκαλείς ποιητή –

Ποίημα Δεν ξέρω αν μπορείς να μ΄ αποκαλείς ποιητή, γιατί εγώ δε γνωρίζω από ιστορία, δεν ξεχωρίζω σχολές και ρεύματα, δεν θυμάμαι πια τις αφίξεις των πλοίων, τις αναχωρήσεις των…

Continue ReadingΠοίηση – Δεν ξέρω αν μπορείς να μ΄ αποκαλείς ποιητή –

~Ζώντας τις στιγμές~

Ποίημα Μέσα στη ψυχή μου, ένα αερικό ζει και τις στιγμές μου αναπτερώνει. Πότε γίνεται διάφανη αχλή στο πρώτο χάδι της αυγής, πότε πέπλο ροδαλό στο μενεξεδένιο δείλι. Πότε στα…

Continue Reading~Ζώντας τις στιγμές~

Ποίηση – ΝΑ ΗΜΟΥΝ –

Ποίημα Η άνοιξη στα μάτια σου κι εγώ να ήμουν ένα σώμα όλο πόθους ανάμεσα στα αναλλοίωτα αρώματα της ψυχής σου, να ήμουν ένα φως ανίκητο μες το καστανό χρώμα…

Continue ReadingΠοίηση – ΝΑ ΗΜΟΥΝ –

Ποίηση – ΣΟΛ ΛΑ ΡΕ –

Ποίημα Σολ λα ρε Οι νότες, σχέδια καλλιγραφίας, στο μικρό σου πεντάγραμμο... Σολ λα ρε Οι χορδές των μαλλιών σου, βιολί, που γραντζουνίζει τα σύννεφα... Μια φθαρμένη ροζ κορδέλα, πετάχτηκε…

Continue ReadingΠοίηση – ΣΟΛ ΛΑ ΡΕ –

Ποίηση – Οι ρυτίδες μιας χλωμής μέρας –

Ποίημα Οι ρυτίδες μια χλωμής ημέρας χαρακώνουν τις μισοτελειωμένες σκέψεις συνθλίβοντάς τες ανάμεσα σε νεκρωμένα καρδιοχτύπια και ένα πετρωμένο παρόν. Το κουτί της Πανδώρας άδειο περιμένει να γεμίσει με παραμορφωμένες…

Continue ReadingΠοίηση – Οι ρυτίδες μιας χλωμής μέρας –