Μοντέρνα ποίηση – Δύο πέτρινοι άνθρωποι –

Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Δυο πέτρινοι άνθρωποι... ακινητοποιημένοι, με το βλέμμα του φόβου αποτυπωμένο με τον πιο ανατριχιαστικό τρόπο, ως προειδοποίηση για όλα αυτά που έρχονται... Πώς να ειδοποιήσεις αφελείς…

Continue ReadingΜοντέρνα ποίηση – Δύο πέτρινοι άνθρωποι –

Ποίηση – Θα πεθάνω ένα του Απρίλη απόγευμα. . . –

Ποίημα Θα πεθάνω, ένα, μόνο για μένα, θλιβερό, απόγευμα του Απρίλη... Η λύπη, πιότερο αξιόλογη, θαρρώ πως είναι, ως πρόωρης κύησης απόβλητο, ανθοφορούσας φύσης, μήτρα... Μιας και η γραφή, συνήθεια…

Continue ReadingΠοίηση – Θα πεθάνω ένα του Απρίλη απόγευμα. . . –

Ποίηση – Τα παιδιά του κόσμου –

Ποίημα Τα παιδιά του κόσμου λένε λόγια αγνά, ανόθευτα σαν το κρυστάλλινο νερό κάποιας κρυμμένης μαγικής πηγής. Απ' του βουνού τα αγριολούλουδα γεννιούνται σκέψεις που κανείς δεν πρόλαβε με περιττά…

Continue ReadingΠοίηση – Τα παιδιά του κόσμου –

Μοντέρνα ποίηση – Παρών –

Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Οι σκέψεις βαθαίνουν. . . Το γεωτρύπανο της αυτογνωσίας κάθε μέρα βυθίζεται όλο και περισσότερο. Απεγνωσμένα προσπαθεί ν΄ανακαλύψει τον πολύτιμο άνθρακα της ψυχής μου, που συνεχώς…

Continue ReadingΜοντέρνα ποίηση – Παρών –

Ποίηση – Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ –

Ποίημα Λευκός καπνός σε βουνί ασημένιο Η ώρα του Θεού κατεβαίνει τρέχοντας Αναρριχώμαι σε συκιά κατάξερη Να τον εισπνεύσω ποθώ Κι ας γκρεμιστώ στο τέλος Τα χελιδόνια άργησαν φέτος Θωρώ…

Continue ReadingΠοίηση – Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ –

Ποίηση – ΞΕΣΠΑΣΜΑΤΑ –

Ποίημα Ζωντανοί μουσικοί ήχοι βγαλμένοι από τα κατάβαθα της απελπισίας συνοδεύουν τους χτύπους από τα πόδια, που η απόγνωση δεν τα έχει λυγίσει. Δυο συσπάσεις στο πρόσωπο του λυράρη είναι…

Continue ReadingΠοίηση – ΞΕΣΠΑΣΜΑΤΑ –

Μοντέρνα ποίηση – Σ΄αγαπάω πάντα. . . –

Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Σ΄αγαπάω πάντα κάθε Κυριακή απόγευμα ανάμεσα στ΄ αποτσίγαρα του Σαββατόβραδου και το σχισμένο εσώρουχο της νέας ερωμένης που ετοιμάζεται να μου αδειάσει τη γωνιά... Δεν είναι…

Continue ReadingΜοντέρνα ποίηση – Σ΄αγαπάω πάντα. . . –

Ποίηση – Δεν ξέρω αν μπορείς να μ΄ αποκαλείς ποιητή –

Ποίημα Δεν ξέρω αν μπορείς να μ΄ αποκαλείς ποιητή, γιατί εγώ δε γνωρίζω από ιστορία, δεν ξεχωρίζω σχολές και ρεύματα, δεν θυμάμαι πια τις αφίξεις των πλοίων, τις αναχωρήσεις των…

Continue ReadingΠοίηση – Δεν ξέρω αν μπορείς να μ΄ αποκαλείς ποιητή –

Ποίηση – ΝΑ ΗΜΟΥΝ –

Ποίημα Η άνοιξη στα μάτια σου κι εγώ να ήμουν ένα σώμα όλο πόθους ανάμεσα στα αναλλοίωτα αρώματα της ψυχής σου, να ήμουν ένα φως ανίκητο μες το καστανό χρώμα…

Continue ReadingΠοίηση – ΝΑ ΗΜΟΥΝ –

Ποίηση – ΣΟΛ ΛΑ ΡΕ –

Ποίημα Σολ λα ρε Οι νότες, σχέδια καλλιγραφίας, στο μικρό σου πεντάγραμμο... Σολ λα ρε Οι χορδές των μαλλιών σου, βιολί, που γραντζουνίζει τα σύννεφα... Μια φθαρμένη ροζ κορδέλα, πετάχτηκε…

Continue ReadingΠοίηση – ΣΟΛ ΛΑ ΡΕ –